" Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ..."

'' Ο αυτοκράτορας έχει αποκαθηλωθεί εδώ και πολλά χρόνια....Και περιφέρεται ρακένδυτος, όχι σε λεωφόρους δόξας, αλλά σε μικρά, σκοτεινά σοκάκια. Ο μεγάλος Παναθηναικός αποκαλείται ακόμη μεγάλος γιατί κουβαλάει στις πλάτες του μια βαριά ιστορία και μια πιο βαριά (ευρωπαική) παράδοση. Στην πραγματικότητα όμως, ο Παναθηναικός έχει συρρικνωθεί επικίνδυνα. Και τείνει να γίνει παρίας....
'Τσαλακωμένος' από τον Ολυμπιακό σε όλα τα επίπεδα (αγωνιστικά και - το σημαντικότερο- διοικητικά), έρπει και διαμαρτύρεται, κραυγάζει και απειλεί, εξακολουθεί να βρυχάται, ενώ γνωρίζει πια ότι δεν είναι παρά ένα ξεδοντιασμένο λιοντάρι. Το ερώτημα αμείλικτο: Πως και ποιοι έφτασαν σε αυτό το έσχατο σημείο τον μεγάλο -άλλοτε- Παναθηναικό; Με ποιο τρόπο ταρίχευσαν τις τεράστιες δυνατότητες του; Τι έφταιξε τέλως πάντων και αυτή η ομάδα κορυφής, αντί να βρίσκεται στον Όλυμπο, περιπλανάται στις παρυφές του; Κατά την άποψη μου, τον Παναθηναικό κατέβασαν από τον θρόνο οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες του. Αυτοί που με θυσίες τον έστεψαν Φαραώ, σιγά σιγά τον μετέτρεψαν σε μούμια....
Ο Παναθηναικός δεν έχει πλέον ηγέτη (διοικητικό). Δεν έχει φωνή στα κέντρα αποφάσεων. Άγεται και φέρεται από τις 'αρμόδιες αρχές'. Ενίοτε, οι ίδιες αρχές τον πετάνε 'κλωτσηδόν' από τα γραφεία της ΕΠΑΕ, της ΕΠΟ, του υπουργείου Αθλητισμού...
Η κάθοδος του Καίσαρα δεν άρχισε από την 'εθελουσία έξοδο' του Γιώργου Βαρδινογιάννη, το καλοκαίρι του 2000. Δυστυχώς για τον ΠΑΟ και ευτυχώς για τους αντιπάλους του, η κάθοδος άρχισε πολύ νωρίτερα...από τα τέλη της δεκαετίας του '80. Από την εποχή δηλαδή που, ενώ η διοίκηση μπορούσε να 'δαμάσει' τα ποδοσφαιρικά Βαλκάνια, αγοράζοντας την αφρόκρεμα των άσων, προτιμούσε το 'δεύτερο πράγμα'. Μόνον ο Ζάετς, αρχηγός της εθνικής Γιουγκοσλαβίας, αποκτήθηκε τότε. Και χάθηκαν άδοξα οι Χάτζι, Στόιτσκοφ, Μιγιάτοβιτς. Στον Παναθηναικό, αντί να έρθουν οι πρώτοι -την εποχή που η ομάδα πετούσε και χρειαζόταν κηροζίνη αντί μαζούτ προκειμένου να εκτοξευθεί- ήρθαν δεύτεροι.
Μοιραία ο ΠΑΟ -και χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο εκείνη την περίοδο- έκανε βήματα προς τα πίσω. Από την στιγμή λοιπόν που στον κατάλληλο χρόνο δεν έγιναν οι απαραίτητες επενδύσεις, ενώ ταυτόχρονα δεν φρόντιζε κανείς για την αντικατάσταση του Σαραβάκου, του Δώνη, του Μπορέλι και των υπόλοιπων άσων της εποχής, ήταν θέμα χρόνου να απογυμνωθεί η ομάδα.
Η επικοινωνιακή πολιτική επί Γιώργου Βαρδινογιάννη ήταν ανύπαρκτη. Κανένας δεν αφουγκραζόταν τις 'πράσινες' μάζες. Τον Καραπιάλη ζητούσε ο κόσμος, ο ...Πόλακ ερχόταν. Βεβαίως ο καπετάνιος δικαιώθηκε με τα φυτώρια που έβγαλαν καρπούς (Καραγκούνης, Γκούμας, Μπασινάς, Αλεξόπουλος, Κοτσώλης κ.α.) και επάνδρωσαν τον Παναθηναικό και τις εθνικές ομάδες. Αλλά δεν αρκούσε αυτό. Θα πρέπει να επισημάνουμε ωστόσο ότι ο Γ. Βαρδινογιάννης δεν διαχειρίστηκε ποτέ τα δισεκατομμύρια που πήραν στα χέρια τους ο Τζίγγερ και ο Φιλιππίδης από τον Βαρδή. Χοντρά λεφτά, τα οποία ξοδεύτηκαν απερίσκεπτα, χωρίς να πιάσουν τόπο.
Το μοντέλο διοίκησης ''δι' εκπροσώπου'' απέτυχε παταγωδώς. Οι άνθρωποι αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Με αποτέλεσμα, ο λαός του 'τριφυλλιού' να αλλάξει φυσιογνωμία. Από κυριλέ, έγινε χούλιγκαν! Και αγανακτισμένος κυνηγάει όποιον βρει μπροστά του.
Είναι πασιφανές πως εάν αυτοί οι άνθρωποι παραμείνουν στο τιμόνι θα κάνουν το μεγαλύτερο απ΄όλα τα κακά στον Παναθηναικό: Θα τον αφήσουν χωρίς οπαδούς! Ποιό παιδάκι θα γίνει Παναθηναικός σήμερα; Όλα τα παιδιά του κόσμου έχουν ανάγκη από ινδάλματα, από νίκες, από τίτλους. Και όχι από 'δούλεμα΄. Να πηγαίνουν στο σχολείο για να τους κάνουν πλάκα τα μικρά...γαυράκια.
Γνώμη μου, λοιπόν, ότι ο Παναθηναικός, για να μην διαλυθεί εντελώς, πρέπει να αλλάξει ιδιοκτησία: πατήρ, υιός, άγιο πνεύμα, σεραφείμ, χερουβείμ και λοιπές εκκλησιαστικές δυνάμεις ό,τι είχαν να δώσουν το έδωσαν και τους ευχαριστούμε. Το μόνο που απευχόμαστε είναι να μην πέσει αγία ράβδος....(M.Σαριδακης ΤΑ ΝΕΑ Ιουνιος 2003)